Τό πρόβλημα Θ ε ό ς είναι χρέωση καί αξίωση τής κριτικής φιλοσοφίας καί τής θετικής επιστήμης. Εκείνων δηλαδή των μεθόδων έρευνας πού προσφέρουν τόν υψηλότερο βαθμό φερεγγυότητος σχετικά μέ τό ακίβδηλο τής αληθείας.
Ή ερώτησις τής Μαργαρίτας : Πιστεύεις στόν Θεό ; Ή ερώτησις τής Μαργαρίτας είναι ή απόκριση τού Φάουστ πού γεννά τό βαθύπλουτο τού προβλήματος.
Ποιός τολμά νά ειπεί δέν πιστεύω στόν Θεό ;
Ποιός τολμά νά ειπεί πιστεύω στόν Θεό ;
Έτσι αποκρίθηκε ό Φάουστ στήν ερώτηση τής Μαργαρίτας.
Ή απόκριση σύμφωνα μέ τήν λογική επιστήμη, καταργώντας σύμφωνα μέ τήν αρχή τής αντιφάσεως τό πρώτο καί δεύτερο, δέχεται τό τρίτο. Όπως έδειξε καί στήν φυσική ή αρχή τής απροσδιοριστίας. Ό Φάουστ θά απαντήσει : τρίτον χωρεί. Κάπου δηλαδή ανάμεσα στήν Τρίτη καί τέταρτη πρέπει νά παρέπεσε ή αλήθεια, όπως είπε καί ό Ελύτης.
Άν αποκριθούμε ναί ! πιστεύω στόν Θεό, γίνομαι αυτοστιγμή μωρός. Γιατί δέχομαι στενόκαρδα καί στενόμυαλα κάτι πού δέν τό ξέρω, σάν αληθινό. Καταντώ δογματικός. Καί ή επιστήμη θά μέ πετάξει έξω από τά όριά της.
Άν αποκριθούμε όχι ! δέν πιστεύω στόν Θεό, γίνομαι πάλι μωρός. Γιατί δέχομαι στενόκαρδα καί στενόμυαλα κάτι πού πάλι δέν τό ξέρω σάν αληθινό. Ή επιστήμη πάλι θά μέ πετάξει έξω από τά όριά της.
Τί απομένει νά αποκριθούμε ;
Αύτο είναι τό πρόβλημα πού γεννά τήν ανεξάντλητη γονιμότητα τού προβλήματος.
Γκαίτε : Μάς μένει ότι δίδεται σέ εκείνο τό σημείο , τό απείρως ελάχιστο ανάμεσα στό Όχι καί τό Ναί, νά τό ευρύνουμε – νά τό πλατύνουμε – νά τό βαθύνουμε καί νά τό εκτείνουμε.
Φάουστ : όποιος πιστεύει στόν Θεό έχει μέσα του έναν νεκρό Θεό.
όποιος δέν πιστεύει στόν άνθρωπο έχει μέσα του έναν νεκρό
άνθρωπο.
Όποιος πιστεύει αλλά δέν πιστεύει στόν Θεό
έχει μέσα ζωντανό τόν νόμο τής φύσεως
Οί θεοί τών θρησκειών όπως διάβολος γιά τούς Ινδούς, Μωυσής καί Γιαχβέ γιά τούς εβραίους, Μωάμεθ γιά τούς Ισλαμιστές, Βούδας καί Κομφούκιος γιά τούς ανατολίτες, Μαρδούκ, Κυβέλη, Μίθρας, Βαάλ, Αστάρτη γιά τούς Μεσοποτάμιους, αργότερα Λούθηρος, Βραχμάνοι, Ραββίνοι, Μουφτήδες, Μουλάδες, Πατριάρχες, Παπάδες, Πέτροι καί Πάυλοι, όλοι γυρολόγοι καί λατερνάδες.
Ή αναζήτηση τού Θεού απευθύνεται στόν δίκαιο άνθρωπο, στόν φρόνιμο, δηλαδή στόν λογικό καί πάσχοντα.
Ό Θεός γιά τά μέτρα τού ανθρώπου είναι καί δέν είναι
Υπάρχει καί δέν υπάρχει πού λέει ό Φάουστ
Έχει καί δέν έχει όνομα πού είπε καί ό Ηράκλειτος
«Τώ αγνώστω» πού έλεγαν καί στήν Αθήνα
Ντοστογιέβσκι :
Εάν πιστεύεις, δέν πιστεύεις ότι πιστεύεις
Εάν δέν πιστεύεις , δέν πιστεύεις ότι δέν πιστεύεις
Καί ό Μεγάλος Ευριπίδης θά πεί :
Τί είναι Θεός καί τί μή Θεός , καί τί ανάμεσά των ;
Ποιός άνθρωπος τό έψαξε καί βρήκε μακρυνότερο τέλος ;
Ό θεός τού Ευριπίδη είναι τό πιστεύω τού Φάουστ (Γκαίτε) καί τού Σταυρόγκιν (Ντοστογιέβσκι). Ό μή θεός τού Ευριπίδη είναι τό δέν πιστεύω τού Φάουστ καί τού Σταυρόγκιν. Τέλος τό ανάμεσα στόν Θεό καί στόν μή Θεό τού Ευριπίδη είναι τό ανάμεσα στό Νάι καί Όχι τού Γκάιτε καί τού Ντοστογιέβσκι.
Είναι ό άνθρωπος τής γής πού, καθώς βρίσκεται ανάμεσα σέ ζωή καί θάνατο, αγωνίζεται νά κατανοήση τό νόημα τής υπάρξεώς του μέσα στό σύμπαν.
Μετά τά Φυσικά καί τής πρώτης θεολογίας τού Αριστοτέλη, ή μέ τό φώς τής νοήσεως καί τής γνώσης, όχι όμως μέ τήν ανοησία καί τό σκότος τών θρησκειών :
Ή σύλληψη αυτή μάς οδηγεί νά αντικρύσουμε τό ίδιο τό σώμα τού Θεού. Όλα τά γνωρίζουμε τώρα πιά γιά τόν Θεό, εκτός από ένα. Εκτόε από τόν νού του. Σημείο πού οί κοσμολόγοι τό λένε μοναδικότητα άγνοιας τού ανθρώπου, ή singularity τής σχετικιστικής φυσικής ή ανωμαλία.
Μέ τόν Χάμπλ ό άνθρωπος έφτασε στά όρια τού χώρου καί στήν αρχή τού χρόνου. Τήν απόσταση ανάμεσα σέ ουρανό καί γή καί καταχθόνια τήν εμέτρησε ώς τήν άκρη.
Δέν μετράμε πλέον τίς μέρες μέ τίς Ολυμπιάδες, τούς ρωμαϊκούς μήνες, τήν εγίρα τού Μωάμεθ καί τά πρό καί μετά τών χριστιανών.
• Σήμερα γνωρίζουμε τό ύψος τού Θεού σέ έτη φωτός.
• Σήμερα γνωρίζουμε τήν ηλικία του σέ έτη ζωής
• Πώς εγεννήθη (σωματίδιο τού Θεού - Higgs)
• Τί τρώει (Υδρογόνο, ήλιο, βηρύλιο)
• Πώς λειτουγεί τό πεπτικό του σύστημα μέ τί πυρηνικές συντήξειις στό εσωτερικό τών αστέρων.
• Πώς ασπρίζουν τά μαλλιά του μέ τούς ερυθρούς γίγαντες καί τούς λευκούς νάνους, καί πώς καραφλιάζει. Οί μελανές οπές δέν έχουν τρίχες ισχυρίζεται ό Χώκιν.
• Γνωρίζουμε ακόμα τό μέρος όπου αποπατεί μέ τούς αστέρες νετρονίων καί τίς μελανές οπές, καί τί λογής είναι τά περιττώματά του. 1κυβικό εκατοστό κόπρανα τού Θεού, ζυγίζουν 1 δις τόνους βάρους
Ιερείς καί θεολόγοι, είναι ή τάξη πού πρέπει νά λείψει από τίς κοινωνίες τών ανθρώπων. Όπως ακριβώς οφείλουν νά λείψουν οί ξεματιάστρες καί οί μάγοι, οί κομπογιανίτες καί οί τεκετζήδες.
Οί φέροντες τόν Θεό εβραίοι, δέν έκαναν ανακαλύψεις, αλλά μάς έφεραν τήν Αποκάλυψη. Οί Εβραίοι καί Ιουδαιοχριστιανοί δέν εδημιούργησαν επιστήμη, όπως οί Έλληνες. Απέναντι στήν προσωκρατική φυσική καί ευκλείδεια γεωμετρία, οί εβραίοι τό μόνο πού κατάφεραν νά στήσουν, ήταν νά στήσουν τόν νοητό ναό τού Ιεζεκιήλ. Απέναντι στήν φιλοσοφία τών Ελλήνων, τήν διαλεκτική των μέθοδο δηλαδή, οί εβραίοι έστησαν τό δεσποτικό λόγο τών πατριαρχών, τών κριτών, τών βασιλέων, τών προφητών. Απέναντι στό γεωμετρημένο ήθος τού ελληνικού δράματος, έστησαν τήν καρμανιόλα τού μωσαϊκού δεκάλογου. Απέναντι στήν ελληνική δημοκρατία τόσο τού Ιωνικού όσο καί δωρικού τύπου, οί εβραίοι έστησαν τό αρχέτυπο τού Γιαχβέ.
«Εγώ είμαι ό κύριος ό θεός σου, καί οί άλλοι θεοί έξω από μένα δέν υπάρχουν» είναι ό πρώτος νόμος τών εβραίων καί χριστιανών. Τό κενό πού έχουν στήν κοσμοθεωρία των, οί εβραίοι, οί χριστιανοί καί γενικά οί θρησκείες, λόγω τής απουσίας τής λογικής, τό εκάλυψαν μέ τήν αυθαίρετη επινόηση τού θεού. Οί πιστεύοντες στόν θεό καλλιεργούν τήν γή τής πίστεως, οί Έλληνες εκαλλιέργησαν τήν γή τής γνώσεως. Ό θεός είναι δήμιος, ενώ ό Έλλην δικαστής. Ό θεός είναι αδίστακτος, ό Έλλην είναι ευγενικός.
Γιαυτό ενίκησαν οί εβραίοι τούς Έλληνες. Οί εβραίοι εχρησιμοποίησαν σάν όπλο τόν χριστιανισμό, ένα νόθο καί μυσαρό παρασάρκωμα τού σώματός των, από τούς ίδιους απόβλητο καί αφάνισαν τήν ωραία Ελλάδα. Ότι δέν εκατάφερε ή ανδρεία, τό κατάφερε ό δόλος. Έτσι μέ δόλο καί απάτη ενικήθη ό Διγενής από τόν Χάρο.
Έτσι μάς κατάντησαν οί Βυζαντινοί Πατριάρχες τότε καί οί βαζιβουζούκοι παπάδες σήμερα. Οί Νεοέλληνες σήμερα δέν έχουν νά δείξουν τίποτα, ενώ οί εβραίοι Φρόυντ, Μάρξ καί Αϊνστάϊν έχουν επιβληθή σέ όλον τόν πλανήτη. Πετάξαμε τόν Ρήγα, τόν Κοραή, τόν Δραγούμη, τόν Καστοριάδη, τόν Καραθεοδωρή, τόν Γιαννόπουλο καί μετά τί; ; Έμ δέν τραβάει μπροστά ό άνθρωπος μέ τό θυμιατό καί μέ τά κυριελέησον
Ή πείρα τού έρωτα καί ή πείρα τού θανάτου
Ό Έρωτας καί ό θάνατος είναι δύο στιγμές απόλυτα μοναδικές γιά τόν καθένα μας. Ποτέ δέν γίνεται νά ζήσουν δύο άνθρωποι τήν ερωτική τους βίωση μέ όμοιο τρόπο. Αλλά μέ όμοιο τρόπο ποτέ δέν γίνεται νά ζήσουν καί τήν βίωση τού θανάτου. Ό Μάκμπεθ έζησε εντελώς διαφορετικά πράγματα στόν θάνατό του από τόν τραγικό Οθέλλο, κατά Σαίκσπηρ. Καί ή Ναστάσια Φιλίπποβνα έζησε διαφορετικά τόν έρωτα από τήν Ιοκάστη κατά Ντοστογιέβσκι καί Σοφοκλή.
• Κάθε φορά πού ερωτέυεται κάποιος γεννιέται τό σύμπαν
• Κάθε φορά πού πεθαίνει ένας άνθρωπος πεθαίνει τό σύμπαν
Ό έρωτας καί ό θάνατος δέν είναι απλές καταθέσεις τής ενόργανης ζωής. Ό έρωτας καί ό θάνατος είναι οί δύο νόμοι ανάμεσα στούς οποίους ξεδιπλώνεται ή διαλεκτική τού σύμπαντος. Τά 92 στοιχεία τής ύλης έγιναν γιά νά υπηρετήσουν τόν έρωτα καί τόν θάνατο. Οί 4 θεμελιώδεις δυνάμεις τής φύσεως, ηλεκτρομαγνητική ασθενής ισχυρή βαρυτικής, λειτουργούν γιά νά υπηρετήσουν τόν έρωτα καί τόν θάνατο.
Άδης καί Διόνυσος έν’ καί ωυτό (Ηράκλειτος)
Μόλις ειν’ έτσι δυνατός ό έρωτας καί ό χάρος (Σολωμός)
Τί έρωτας , τί θάνατος , δέν έχεις νά διαλέξεις (Δημοτικός δεκαπεντασύλλανος)
Ό Έρωτας Φιλότητα καί ό Θάνατος Νείκος (Εμπεδοκλής)
Τήν φύση ποσώς τήν ενδιαφέρει , άν υπάρχουμε εμείς σάν μονάδες. Άν υπάρχεις εσύ καί εγώ ή άν υπάρχει ή λεμονιά στόν κάμπο καί άν στά όρη λειώνει τό χιόνι γιά νά ποτίζονται οί τρυφεροί κλώνοι. Τήν φύση τήν ενδιαφέρει ή διαιώνιση τών ειδών γιά όσο χρόνο γίνεται. Όταν εξαφανιστεί ένα είδος, τότε ή φύσις θά τό ενταφιάσει καί ταυτοχρόνως θά μεριμνήσει νά τό αντικαταστήσει μέ ένα νέο είδος. Τό 99% τών εμβίων όντων πού υπήρχαν πρίν 600 εκατομμύρια χρόνια, σήμερα έχουν εξαφανισθεί. Στήν φύση τίποτα δέν μένει ανωλέθριο. Ή φύση οικοδομεί καί φροντίζει τήν αλυσίδα τής ανόργανης ύλης. Ή φύση πετυχαίνει τήν διαιώνιση τών ειδών μέ τήν γενετήσια ηδονή. Μέ τόν ίμερον τών Ελλήνων καί τήν voluptas καί libido τών Λατίνων.
Ιερατίο, συναγωγή, κατήχηση (δέν λέω εκκλησία, γιατί ή εκκλησία είναι ωραία ελληνική λέξη καί δηλώνει τόν αγνό καί ρωμαλεό δήμο). Ή παράκρουση, ό φανατισμός, ό παραλογισμός είναι εκεί. Οί θρησκείες εμπήκαν στόν δρόμο καί έφεραν μαζί των όλα τά λερωμένα καί άπλυτα τής ιστορίας.
Ήρθαν στή χώρα τού πολιτισμού από τό πουθενά καί αφορίζουν Ρήγα, Κοραή, Ροϊδη, Λασκαράτο, Καϊρη καί άλλους.
Έλληνες ελευθερούτε θεών τε πατρώων έδη (Αισχύλος)
Ή ερώτησις τής Μαργαρίτας : Πιστεύεις στόν Θεό ; Ή ερώτησις τής Μαργαρίτας είναι ή απόκριση τού Φάουστ πού γεννά τό βαθύπλουτο τού προβλήματος.
Ποιός τολμά νά ειπεί δέν πιστεύω στόν Θεό ;
Ποιός τολμά νά ειπεί πιστεύω στόν Θεό ;
Έτσι αποκρίθηκε ό Φάουστ στήν ερώτηση τής Μαργαρίτας.
Ή απόκριση σύμφωνα μέ τήν λογική επιστήμη, καταργώντας σύμφωνα μέ τήν αρχή τής αντιφάσεως τό πρώτο καί δεύτερο, δέχεται τό τρίτο. Όπως έδειξε καί στήν φυσική ή αρχή τής απροσδιοριστίας. Ό Φάουστ θά απαντήσει : τρίτον χωρεί. Κάπου δηλαδή ανάμεσα στήν Τρίτη καί τέταρτη πρέπει νά παρέπεσε ή αλήθεια, όπως είπε καί ό Ελύτης.
Άν αποκριθούμε ναί ! πιστεύω στόν Θεό, γίνομαι αυτοστιγμή μωρός. Γιατί δέχομαι στενόκαρδα καί στενόμυαλα κάτι πού δέν τό ξέρω, σάν αληθινό. Καταντώ δογματικός. Καί ή επιστήμη θά μέ πετάξει έξω από τά όριά της.
Άν αποκριθούμε όχι ! δέν πιστεύω στόν Θεό, γίνομαι πάλι μωρός. Γιατί δέχομαι στενόκαρδα καί στενόμυαλα κάτι πού πάλι δέν τό ξέρω σάν αληθινό. Ή επιστήμη πάλι θά μέ πετάξει έξω από τά όριά της.
Τί απομένει νά αποκριθούμε ;
Αύτο είναι τό πρόβλημα πού γεννά τήν ανεξάντλητη γονιμότητα τού προβλήματος.
Γκαίτε : Μάς μένει ότι δίδεται σέ εκείνο τό σημείο , τό απείρως ελάχιστο ανάμεσα στό Όχι καί τό Ναί, νά τό ευρύνουμε – νά τό πλατύνουμε – νά τό βαθύνουμε καί νά τό εκτείνουμε.
Φάουστ : όποιος πιστεύει στόν Θεό έχει μέσα του έναν νεκρό Θεό.
όποιος δέν πιστεύει στόν άνθρωπο έχει μέσα του έναν νεκρό
άνθρωπο.
Όποιος πιστεύει αλλά δέν πιστεύει στόν Θεό
έχει μέσα ζωντανό τόν νόμο τής φύσεως
Οί θεοί τών θρησκειών όπως διάβολος γιά τούς Ινδούς, Μωυσής καί Γιαχβέ γιά τούς εβραίους, Μωάμεθ γιά τούς Ισλαμιστές, Βούδας καί Κομφούκιος γιά τούς ανατολίτες, Μαρδούκ, Κυβέλη, Μίθρας, Βαάλ, Αστάρτη γιά τούς Μεσοποτάμιους, αργότερα Λούθηρος, Βραχμάνοι, Ραββίνοι, Μουφτήδες, Μουλάδες, Πατριάρχες, Παπάδες, Πέτροι καί Πάυλοι, όλοι γυρολόγοι καί λατερνάδες.
Ή αναζήτηση τού Θεού απευθύνεται στόν δίκαιο άνθρωπο, στόν φρόνιμο, δηλαδή στόν λογικό καί πάσχοντα.
Ό Θεός γιά τά μέτρα τού ανθρώπου είναι καί δέν είναι
Υπάρχει καί δέν υπάρχει πού λέει ό Φάουστ
Έχει καί δέν έχει όνομα πού είπε καί ό Ηράκλειτος
«Τώ αγνώστω» πού έλεγαν καί στήν Αθήνα
Ντοστογιέβσκι :
Εάν πιστεύεις, δέν πιστεύεις ότι πιστεύεις
Εάν δέν πιστεύεις , δέν πιστεύεις ότι δέν πιστεύεις
Καί ό Μεγάλος Ευριπίδης θά πεί :
Τί είναι Θεός καί τί μή Θεός , καί τί ανάμεσά των ;
Ποιός άνθρωπος τό έψαξε καί βρήκε μακρυνότερο τέλος ;
Ό θεός τού Ευριπίδη είναι τό πιστεύω τού Φάουστ (Γκαίτε) καί τού Σταυρόγκιν (Ντοστογιέβσκι). Ό μή θεός τού Ευριπίδη είναι τό δέν πιστεύω τού Φάουστ καί τού Σταυρόγκιν. Τέλος τό ανάμεσα στόν Θεό καί στόν μή Θεό τού Ευριπίδη είναι τό ανάμεσα στό Νάι καί Όχι τού Γκάιτε καί τού Ντοστογιέβσκι.
Είναι ό άνθρωπος τής γής πού, καθώς βρίσκεται ανάμεσα σέ ζωή καί θάνατο, αγωνίζεται νά κατανοήση τό νόημα τής υπάρξεώς του μέσα στό σύμπαν.
Μετά τά Φυσικά καί τής πρώτης θεολογίας τού Αριστοτέλη, ή μέ τό φώς τής νοήσεως καί τής γνώσης, όχι όμως μέ τήν ανοησία καί τό σκότος τών θρησκειών :
Ή σύλληψη αυτή μάς οδηγεί νά αντικρύσουμε τό ίδιο τό σώμα τού Θεού. Όλα τά γνωρίζουμε τώρα πιά γιά τόν Θεό, εκτός από ένα. Εκτόε από τόν νού του. Σημείο πού οί κοσμολόγοι τό λένε μοναδικότητα άγνοιας τού ανθρώπου, ή singularity τής σχετικιστικής φυσικής ή ανωμαλία.
Μέ τόν Χάμπλ ό άνθρωπος έφτασε στά όρια τού χώρου καί στήν αρχή τού χρόνου. Τήν απόσταση ανάμεσα σέ ουρανό καί γή καί καταχθόνια τήν εμέτρησε ώς τήν άκρη.
Δέν μετράμε πλέον τίς μέρες μέ τίς Ολυμπιάδες, τούς ρωμαϊκούς μήνες, τήν εγίρα τού Μωάμεθ καί τά πρό καί μετά τών χριστιανών.
• Σήμερα γνωρίζουμε τό ύψος τού Θεού σέ έτη φωτός.
• Σήμερα γνωρίζουμε τήν ηλικία του σέ έτη ζωής
• Πώς εγεννήθη (σωματίδιο τού Θεού - Higgs)
• Τί τρώει (Υδρογόνο, ήλιο, βηρύλιο)
• Πώς λειτουγεί τό πεπτικό του σύστημα μέ τί πυρηνικές συντήξειις στό εσωτερικό τών αστέρων.
• Πώς ασπρίζουν τά μαλλιά του μέ τούς ερυθρούς γίγαντες καί τούς λευκούς νάνους, καί πώς καραφλιάζει. Οί μελανές οπές δέν έχουν τρίχες ισχυρίζεται ό Χώκιν.
• Γνωρίζουμε ακόμα τό μέρος όπου αποπατεί μέ τούς αστέρες νετρονίων καί τίς μελανές οπές, καί τί λογής είναι τά περιττώματά του. 1κυβικό εκατοστό κόπρανα τού Θεού, ζυγίζουν 1 δις τόνους βάρους
Ιερείς καί θεολόγοι, είναι ή τάξη πού πρέπει νά λείψει από τίς κοινωνίες τών ανθρώπων. Όπως ακριβώς οφείλουν νά λείψουν οί ξεματιάστρες καί οί μάγοι, οί κομπογιανίτες καί οί τεκετζήδες.
Οί φέροντες τόν Θεό εβραίοι, δέν έκαναν ανακαλύψεις, αλλά μάς έφεραν τήν Αποκάλυψη. Οί Εβραίοι καί Ιουδαιοχριστιανοί δέν εδημιούργησαν επιστήμη, όπως οί Έλληνες. Απέναντι στήν προσωκρατική φυσική καί ευκλείδεια γεωμετρία, οί εβραίοι τό μόνο πού κατάφεραν νά στήσουν, ήταν νά στήσουν τόν νοητό ναό τού Ιεζεκιήλ. Απέναντι στήν φιλοσοφία τών Ελλήνων, τήν διαλεκτική των μέθοδο δηλαδή, οί εβραίοι έστησαν τό δεσποτικό λόγο τών πατριαρχών, τών κριτών, τών βασιλέων, τών προφητών. Απέναντι στό γεωμετρημένο ήθος τού ελληνικού δράματος, έστησαν τήν καρμανιόλα τού μωσαϊκού δεκάλογου. Απέναντι στήν ελληνική δημοκρατία τόσο τού Ιωνικού όσο καί δωρικού τύπου, οί εβραίοι έστησαν τό αρχέτυπο τού Γιαχβέ.
«Εγώ είμαι ό κύριος ό θεός σου, καί οί άλλοι θεοί έξω από μένα δέν υπάρχουν» είναι ό πρώτος νόμος τών εβραίων καί χριστιανών. Τό κενό πού έχουν στήν κοσμοθεωρία των, οί εβραίοι, οί χριστιανοί καί γενικά οί θρησκείες, λόγω τής απουσίας τής λογικής, τό εκάλυψαν μέ τήν αυθαίρετη επινόηση τού θεού. Οί πιστεύοντες στόν θεό καλλιεργούν τήν γή τής πίστεως, οί Έλληνες εκαλλιέργησαν τήν γή τής γνώσεως. Ό θεός είναι δήμιος, ενώ ό Έλλην δικαστής. Ό θεός είναι αδίστακτος, ό Έλλην είναι ευγενικός.
Γιαυτό ενίκησαν οί εβραίοι τούς Έλληνες. Οί εβραίοι εχρησιμοποίησαν σάν όπλο τόν χριστιανισμό, ένα νόθο καί μυσαρό παρασάρκωμα τού σώματός των, από τούς ίδιους απόβλητο καί αφάνισαν τήν ωραία Ελλάδα. Ότι δέν εκατάφερε ή ανδρεία, τό κατάφερε ό δόλος. Έτσι μέ δόλο καί απάτη ενικήθη ό Διγενής από τόν Χάρο.
Έτσι μάς κατάντησαν οί Βυζαντινοί Πατριάρχες τότε καί οί βαζιβουζούκοι παπάδες σήμερα. Οί Νεοέλληνες σήμερα δέν έχουν νά δείξουν τίποτα, ενώ οί εβραίοι Φρόυντ, Μάρξ καί Αϊνστάϊν έχουν επιβληθή σέ όλον τόν πλανήτη. Πετάξαμε τόν Ρήγα, τόν Κοραή, τόν Δραγούμη, τόν Καστοριάδη, τόν Καραθεοδωρή, τόν Γιαννόπουλο καί μετά τί; ; Έμ δέν τραβάει μπροστά ό άνθρωπος μέ τό θυμιατό καί μέ τά κυριελέησον
Ή πείρα τού έρωτα καί ή πείρα τού θανάτου
Ό Έρωτας καί ό θάνατος είναι δύο στιγμές απόλυτα μοναδικές γιά τόν καθένα μας. Ποτέ δέν γίνεται νά ζήσουν δύο άνθρωποι τήν ερωτική τους βίωση μέ όμοιο τρόπο. Αλλά μέ όμοιο τρόπο ποτέ δέν γίνεται νά ζήσουν καί τήν βίωση τού θανάτου. Ό Μάκμπεθ έζησε εντελώς διαφορετικά πράγματα στόν θάνατό του από τόν τραγικό Οθέλλο, κατά Σαίκσπηρ. Καί ή Ναστάσια Φιλίπποβνα έζησε διαφορετικά τόν έρωτα από τήν Ιοκάστη κατά Ντοστογιέβσκι καί Σοφοκλή.
• Κάθε φορά πού ερωτέυεται κάποιος γεννιέται τό σύμπαν
• Κάθε φορά πού πεθαίνει ένας άνθρωπος πεθαίνει τό σύμπαν
Ό έρωτας καί ό θάνατος δέν είναι απλές καταθέσεις τής ενόργανης ζωής. Ό έρωτας καί ό θάνατος είναι οί δύο νόμοι ανάμεσα στούς οποίους ξεδιπλώνεται ή διαλεκτική τού σύμπαντος. Τά 92 στοιχεία τής ύλης έγιναν γιά νά υπηρετήσουν τόν έρωτα καί τόν θάνατο. Οί 4 θεμελιώδεις δυνάμεις τής φύσεως, ηλεκτρομαγνητική ασθενής ισχυρή βαρυτικής, λειτουργούν γιά νά υπηρετήσουν τόν έρωτα καί τόν θάνατο.
Άδης καί Διόνυσος έν’ καί ωυτό (Ηράκλειτος)
Μόλις ειν’ έτσι δυνατός ό έρωτας καί ό χάρος (Σολωμός)
Τί έρωτας , τί θάνατος , δέν έχεις νά διαλέξεις (Δημοτικός δεκαπεντασύλλανος)
Ό Έρωτας Φιλότητα καί ό Θάνατος Νείκος (Εμπεδοκλής)
Τήν φύση ποσώς τήν ενδιαφέρει , άν υπάρχουμε εμείς σάν μονάδες. Άν υπάρχεις εσύ καί εγώ ή άν υπάρχει ή λεμονιά στόν κάμπο καί άν στά όρη λειώνει τό χιόνι γιά νά ποτίζονται οί τρυφεροί κλώνοι. Τήν φύση τήν ενδιαφέρει ή διαιώνιση τών ειδών γιά όσο χρόνο γίνεται. Όταν εξαφανιστεί ένα είδος, τότε ή φύσις θά τό ενταφιάσει καί ταυτοχρόνως θά μεριμνήσει νά τό αντικαταστήσει μέ ένα νέο είδος. Τό 99% τών εμβίων όντων πού υπήρχαν πρίν 600 εκατομμύρια χρόνια, σήμερα έχουν εξαφανισθεί. Στήν φύση τίποτα δέν μένει ανωλέθριο. Ή φύση οικοδομεί καί φροντίζει τήν αλυσίδα τής ανόργανης ύλης. Ή φύση πετυχαίνει τήν διαιώνιση τών ειδών μέ τήν γενετήσια ηδονή. Μέ τόν ίμερον τών Ελλήνων καί τήν voluptas καί libido τών Λατίνων.
Ιερατίο, συναγωγή, κατήχηση (δέν λέω εκκλησία, γιατί ή εκκλησία είναι ωραία ελληνική λέξη καί δηλώνει τόν αγνό καί ρωμαλεό δήμο). Ή παράκρουση, ό φανατισμός, ό παραλογισμός είναι εκεί. Οί θρησκείες εμπήκαν στόν δρόμο καί έφεραν μαζί των όλα τά λερωμένα καί άπλυτα τής ιστορίας.
Ήρθαν στή χώρα τού πολιτισμού από τό πουθενά καί αφορίζουν Ρήγα, Κοραή, Ροϊδη, Λασκαράτο, Καϊρη καί άλλους.
Έλληνες ελευθερούτε θεών τε πατρώων έδη (Αισχύλος)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου